Slow living

Slow living en waarom minder haast je zoveel meer leven geeft

Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan zonder op de klok te kijken?

Onlangs wandelde ik met mijn kleinkinderen en hondje Sjaan door de prachtige herfstnatuur.

De kinderen verzamelden enthousiast bladeren, takjes en andere herfstschatten. Ieder blaadje werd bewonderd alsof het een kostbaar juweeltje was.

En Sjaan? Die had haar eigen programma. Iedere boom moest uitgebreid worden geïnspecteerd. Je zou tenslotte maar belangrijk buurtnieuws missen!

We kwamen nauwelijks vooruit.

Maar wat maakte dat eigenlijk uit?

We hadden geen haast. We waren samen. En we genoten.

Misschien zijn we als volwassenen wel zo druk bezig met ergens komen, dat we vergeten te genieten van het onderweg zijn.

Slow living, wat is dat eigenlijk?

Je hoort het steeds vaker: slow living.

Bewuster leven, minder moeten en meer genieten van het moment.

Maar betekent dat dat je voortaan iedere ochtend uitgebreid moet mediteren en je agenda halfleeg moet maken?

Gelukkig niet!

Wie mij kent, weet dat ik bepaald geen stilzitter ben. Mijn praktijk, mijn cliënten, mijn kinderen en kleinkinderen, mijn boek, mijn camperreizen en alle plannen die voortdurend in mijn hoofd ontstaan.

Ik wil tenslotte 105 worden en heb nog genoeg te ontdekken!

Maar juist omdat ik zoveel wil, moet ik mezelf soms herinneren aan iets belangrijks:

Niet alles hoeft vandaag. En niet ieder moment hoeft ergens toe te leiden.

Soms kom je verder door stil te staan

Door het verlies van mijn zoon, mijn eigen ervaringen met ernstige ziekte en andere ingrijpende gebeurtenissen heb ik geleerd hoe kwetsbaar het leven is.

Misschien is dat ook wel waarom ik er zo intens van wil genieten.

Niet omdat iedere dag mooi is. Niet omdat verdriet verdwijnt. Maar omdat verdriet en geluk naast elkaar mogen bestaan.

In mijn praktijk ontmoet ik regelmatig mensen die zichzelf voorbijlopen. Ze zorgen, regelen, werken en blijven doorgaan. Totdat ze nauwelijks meer weten waar ze zelf behoefte aan hebben.

Toen ik Het Levensreiskompas ontwikkelde, koos ik daarom niet voor niets Stilstaan als eerste kompasmoment.

Want hoe ontdek je welke richting je op wilt, wanneer je voortdurend haast hebt?

Het Levensreiskompas kent acht kompasmomenten die je uitnodigen om vanuit verschillende invalshoeken naar je leven te kijken.

Soms vraagt het leven om erkennen wat er is. Soms om loslaten, vertrouwen of opnieuw ontdekken.

En soms mag het gewoon over genieten gaan.

De mooiste momenten zijn vaak verrassend eenvoudig

Een wandeling met mijn kleinkinderen.

Een kop koffie in de ochtendzon.

Met mijn camper onderweg zijn en spontaan besluiten ergens wat langer te blijven.

Of Sjaan die mij onbedoeld leert dat niet iedere wandeling een bestemming nodig heeft.

Het zijn geen spectaculaire gebeurtenissen.

Maar juist deze momenten maken mijn leven rijk.

Ik zeg regelmatig dat ik 105 wil worden.

Maar ik wil niet alleen jaren aan mijn leven toevoegen. Ik wil vooral leven aan mijn jaren toevoegen.

En daarvoor hoef ik echt niet altijd iets bijzonders te ondernemen.

En jij?

Misschien is vandaag een mooi moment om jezelf één vraag te stellen:

Waar zou ik meer van kunnen genieten als ik mezelf wat minder zou haasten?

Je hoeft je leven niet volledig om te gooien.

Begin gewoon klein.

Want slow living betekent voor mij niet minder leven, maar meer beleven.

En soms begint dat met iets heel eenvoudigs.

Even stilstaan.

Benieuwd hoe Het Levensreiskompas je kan helpen om bewuster richting te geven aan je leven? Ontdek de acht kompasmomenten en mijn boek op www.hetlevensreiskompas.nl.

Je kompas wijst. Jij kiest.